thippayarat's profileตรงไหนของหัวใจเธอPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
28 August ก็อาจจะ..คงไปไม่ถึงไหน เหมือนที่ใจคาดเอาไว้
แต่ก็ไม่เป็นไร ได้มีช่วงเวลาดีๆแค่นี้พอแล้ว
จะเกิดอะไร จะเป็นแบบไหน ยังคงต้องเดินกันต่อไปอีก
อย่างน้อย อยู่กับตัวเองมากขึ้น
ความเป็นตัวเองคงกลับมา
ไม่เป็นไร อย่าร้องไห้
เคยอยู่คนเดียวมาก็นาน แค่นี้เองจะเป็นอะไรไป
ถึงจะว่างั้นทำไมน้ำตากูมันไหลไม่หยุดวะ
หยุดสิวะ
หยุดสิวะ
จะร้องไห้ให้อายเขาทำไม
กูต้องอยู่ได้ กูต้องอยู่ได้ดิ 07 February turbophue"Dream World"แหะ~แหะ 1เดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก
อาจจะอัพเรื่องไปดรีมเวิลช้าไปนิด เพราะว่าพักนี้ไม่ค่อยว่างเลย
8.30ขึ้นเครื่องที่ขอนแก่นไปลงสุวรรณภูมิซิตี้~
อาการวิงเวียนเล็กน้อยเพราะขึ้นเครื่องครั้งแรกในชีวิต
อาหารบนเครื่องเย็น+จืดชืดชิบเลย ไม่คุ้มกับค่าเครื่องบินของตูเลยให้ตายเหอะ
ประมาณเก้าโมงเศษๆ ถึงสนามบิน โทรหาเจ้เล็ก
แต่เจ้เล็กบอกว่ายังอยู่ที่บ้านเจ้แนนอยู่เลยงะ T^T
กรี๊ด~~ความรู้สึกตอนนั้น ตูจะเดินไปทางไหนดีฟะ เลยเดินตามคนส่วนใหญ่ซะ~
ซักพัก~เจ้เล็กและชาวคณะรอที่ทางออก
เดินอยู่พักใหญ่(เพราะมองไม่เห็นหนทางข้างหน้า สายตาสั้น เอิ้กๆ)
จากนั้นก็ไหว้เจ้เล็ก เจ้แนน เจ้อ้น และทักทายน้องแบงก์กะน้องโม
แล้วออกเดินทางไปดรีมเวิลกัน
(เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เข้าดรีมเวิล)จะว่าตูบ้านนอกก็ยอมฟะ
พอเข้าไปแล้วก็ชักภาพกันนิดหน่อย
เครื่องเล่นอันแรกที่เล่นคือ "สไปเดอร์แมน" แทบจะอ้วกออกมา เวียนหัวชิบ
เครื่องเล่นอันที่สอง "ซุปเปอร์สแปลช" เปียกได้ใจวัยรุ่นมาก
เครื่องเล่นอันที่สาม"แร็พเตอร์" อันนี้ก็มันอ้ะ
เครื่องเล่นอันที่สี่ พู่ไม่ขึ้นเพราะมันคือ พรมวิเศษ แบบว่ากลัวเวียนหัวไง
เครื่องเล่นอันที่ห้า "เครซี่บัส" แอบกลัวนิดๆ มันหมุน~หมุน เวียนหัววุ้ย
เครื่องเล่นอันที่หก "แกรนแคนยอน" อันนี้เล่นไปห้ารอบ เพราะคนไม่ค่อยมีแล้ว
เล่นซะแบบเต็มที่ เปียกไปทั้งตัว กร๊ากๆ
เครื่องเล่นอันที่7 "เรือไวกิ้ง" บอกตรงๆอันนี้น้ำตาแทบจะเล็ด เพราะมันเสียวมากจิงๆ
เครื่องเล่นอันที่แปด จำชื่อไม่ได้ แต่มันเกี่ยวกับยานอวกาศ อันนี้เสียวขาดใจ
จากนั้นก็ไปต่อกันที่บ้านผีสิง (เจ้เล็กนำทีมเดินหน้า) ส่วนพู่จับแขนเจ้แนนอย่างแน่น
กลัวผีอย่างแรง แต่อยากเข้าไป และตบท้ายด้วยซุปเปอร์สแปลชอีกรอบ
หกโมงกว่าๆ ขบวนพาเหรดดรีมเวิลมา ก็ชักภาพกันอีกแล้วครับท่าน
ประมาณสองทุ่มก็ไปกินบุฟเฟ่ห์(จำชื่อไม่ได้งะ)
พี่เอฟกับแฟนตามมาสมทบตอนกินข้าว เงิ้กๆ
ตอนที่กินหิวมากมายงิ หยิบแต่กุ้งอย่างเดียวกะเอาให้คุ้มสองร้อยไง
แล้วก็ทำน้ำปลาหมึกหกใส่เจ้เล็กแต่เสื้อพู่ กร๊ากๆ
วันนั้นจบด้วยการนอนที่ร้านเจ้แนน
ตอนสายๆหน่อย เจ้แนนกับพี่อาทไปส่งที่หมอชิต (ซึ้งใจมากมายคร๊าบ)
ไปเที่ยวคราวนี้ พู่สนุกมากๆคับเจ้
มีความสุขมากด้วย
ขอบคุณเจ้เล็ก เจ้แนนที่ดูแลและรับ~ส่งพู่ ขอบคุณมากๆคับ
จุฟฟฟ รักเจ้ๆมากมายก่ายกองงิ
ถึงพักนี้จะไม่ค่อยได้เล่นเกมด้วยกัน
แต่พู่ก็คิดถึงเจ้ๆเสมอเลยคับ
20 December turbophue"happiez"โอววว!! เปิดสเปซขึ้นมาจะอัพทั้งที ดันได้ฟังเพลงโดนใจเข้าให้แล้ว
จุ๊ๆ!!เพลงไยนะหรอ "เขียนถึงคนบนฟ้า" ไง ซึ้งโคดๆ
ฟังแล้วคิดถึงอดีตเก่าๆ แต่ไม่ใช่คิดแล้วเศร้านะ คิดแล้วยิ้มได้ตังหาก
เพราะเหมือนจะทำใจได้แล้ว (คิดว่านะ) ช่างมัน!!
วันศุกร์ที่ผ่านมา พี่รหัสพาไปเลี้ยงที่หมวด (พี่เค้าเรียนจบแล้วงิ)
สรุปวันนั้นพี่รหัสกลับไปก่อง แต่เรารั่วอยู่กับเพื่อนๆ (มั่วหน้าห้าน)(มั่วหน้าเวที)
แต่ตู ก๊งอย่างเดียว(ไม่เมาไม่เลิกราว่างั้น)
•วันจันทร์ที่18 พี่รหัสรับปริญญา เราซื้อเสื้อให้งิ เสื้อมิคกี้สีฟ้า~
กลับมาถึงห้อง งีบจนถึงตอนเย็นๆ โทรศัพท์ชาร์ตแบตมะเข้า(โมโห)!
ตัดสินใจ ซื้อเครื่องใหม่เอาแบบพอใช้ !!(โธ่ ค่าเครื่องบินไปกรุงเทพของตู)
ต้องเก็บตังใหม่งิ จะทันมั้ยวะ กุจะไปแมร่งเดือนหน้านิ
โทรศัพท์เวงเอ้ย มาเจ๊งหาพระแสงไรตอนนี้ พูดแล้วมันsad
ตอนนี้ปั้นตัวใหม่ในเกมแล้วงิ MK_Hunterz
อุ้ย!!แค่ชื่อก็เท่กินขาดแล้ว ฮ่าๆๆ
เบื่อตัวผู้หญิงแล้วงิ เปลี่ยนบรรยากาศมาเล่นตัวชายมั่ง
กรี๊ดด!!พยายามแล้วละ ที่จะแต่งตัวในเกมให้น่ารัก เวลาออกท่าจะได้ดูไม่เบื่อ
เมื่อเช้าไปเรียนแมท เวงเอ้ย งงโคดเลยกู
ขอสอบไฟนอลออกยากแหงๆ ไม่ต้องเดาก็พอจะรู้
ไงซะตูก็สู้อยู่แล้ว สู้เว้ย!!
•กับเรื่องที่ดำเนินไปอยู่ตอนนี้ เฮ้อ!!ไม่อยากวางความรู้สึกอะไรๆไว้ที่ใครเลย พยายามอยู่ตลอด
เพื่อห้ามความรู้สึกตัวเอง ไม่ให้จิตใจอ่อนไหวไปกับลมปากของคนที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของเรา~
ถ้าเราไม่เข้มแข็งให้มันมากพอในวันนี้ วันสุดท้ายของเหตุการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้น เราเองแหละ
ที่ต้องเป็นฝ่ายเจ็บปวดและเจ็บจมอยู่กับที่ตรงนั้นเพียงคนเดียว เราเองแหละที่ต้องเป็นฝ่ายอยู่กับอดีต
รักตัวเองให้มากเข้าไว้เว้ย เรื่องที่ผ่านเข้ามาจะได้ทำร้ายเราไม่ได้ ไม่อยากต้องเจ็บกับเรื่องแบบนี้
อยู่คนเดียวแล้วมันเหงาก็จริง แต่ถ้าต้องมีความสุขเพียงครั้งเดียว
แล้วต้องมีความทุกข์นับพันครั้งตามมา บอกได้เลยว่า หัวใจเราตอนนี้รับไม่ไหวแน่นอน
เราอ่อนแอมากเหลือเกินกับความรัก อยากอยู่ให้ห่างๆถ้าเป็นไปได้
คิดถึงบ้านจัง
อยากกลับบ้าน อยากกินกับข้าวฝีมือแม่
คิดถึงพ่อ แม่ โอจ๊ะ ตายาย ที่สุดเลย
ทุกคนไม่เคยทำให้พู่ต้องเจ็บปวดเหมือนคนนอกพวกนี้
พวกที่ดีแต่ปาก พวกที่ดีแต่คำพูด
อย่างน้อยๆ ก็ยังมีครอบครัวที่รักและหวังดีกับเราจริงๆ~
10 December turbophue•ช่วงเวลานี้~•สองอาทิตย์ที่ผ่านมา มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเรื่องที่ทำให้รู้สึกดี และรู้สึกไม่ดี
เริ่มด้วยเรื่องดีๆก่อนดีกว่า วันพ่อที่ผ่านมา ซื้อเสื้อให้พ่อ^^ เสื้อสีแดงของArrow
ตอนแรกจะซื้อLacoste(เขียนถูกมะ) แต่ดูราคาแล้ว T^Tแมร่งเอ้ย พันอัพ
ไม่มีปัญญาซื้อเว้ย เอาไว้พู่มีเงินเดือนก่อนนะพ่อ อยากให้พ่อใส่เสื้อสวยๆมั่งงิ
แต่ เสื้อArrowพ่อใส่แล้วหล่องิ (เอิ้กๆ)
•กลับไปอยู่บ้านสองวัน กิจกรรมประจำวันก็ไม่มีไรพิเศษ
แต่สิ่งที่ทำอยู่ตลอดคือทำขนมช่วยยาย แต่ไม่ค่อยชอบกินเท่าไหร่
ชอบกินแค่ขนมเทียนกับขนมสอดไส้เท่านั้นแหละงิ
แล้วก็นอนตื่นสายมากๆT^Tตื่นเกือบเที่ยงตลอดเลย
สิ่งที่ทำให้แปลกใจ พ่อไม่ว่าเรื่องตื่นสายเหมือนเมื่อก่อน
พ่อเปลี่ยนไปอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงบ่นทั้งวัน(ช่วงนึงทำให้ไม่อยากกลับบ้าน)
มันคงเป็นอารมณ์ช่วงวัยรุ่นมั้งที่ใจร้อนและไม่ยอมฟังใคร
แต่ตอนนี้พ่อจะบ่นจะว่าไรก็ไม่เถียงเหมือนแต่ก่อนแล้วงะ
ทั้งที่เมื่อก่อนคุยไรกันได้ไม่นานต้องมีปากเสียงกันตลอด
แต่พ่อไม่บ่นแล้วรู้เหงาๆแหะ อิอิ
ก่อนกลับขอนแก่น ก็ไหว้ตักพ่อไป พ่อก็นะ ยิ้มซะ
เราจิ น้ำตาจะไหลแต่ก็กลั้นเอาไว้แทบแย่(ฟอร์มเว้ย)กลัวเสียฟอร์ม
เฮ้อ!!รักทุกคนที่บ้าน รักมากๆ บอกไม่ถูก กลับบ้านทีไร อุ่นหัวใจมากมายทุกครั้ง
เหมือนไม่มีอันตรายใดๆจะมาทำร้ายเราได้ นี่ละเนอะ
เค้าเรียกว่าความรักแบบบริสุทธิ์ ความรักจากครอบครัวที่ให้โดยไม่หวังผลตอบแทน
•พักนี้ยังคงบ้าออดิชั่นเหมือนเดิม เล่นหามรุ่งหามค่ำ
ทำไมเล่นถึงเช้าได้นะหรอ เจอพี่ๆในเกมที่แสนจะน่ารักนะจิ
เจ้เล็ก เจ้อ้น เจ้แนน เล่นด้วยแล้วสบายใจ มีเรื่องให้ฮาตลอดเวลา
คิดถึงพวกเจ้ๆจัง ไม่ได้เจอกันไม่กี่ชั่วโมงเอง
เดือนหน้า พวกเราจะได้เจอกันแล้วเนอะ
เที่ยวดรีมเวิลให้มันส์กันไปข้าง อยากเจอพวกเจ้ๆเร็วๆจังเลยงิ
•วันพฤหัสที่14 สอบแมท เวงเอ้ย กูยิ่งโง่ๆอยู่นิ ไม่ชอบคำนวณว๊า
แต่ยังไงก็ต้องให้ผ่านละฟะ เทอมนี้เรียนเทอมสุดท้าย ใกล้จะได้จบแย้ว
อยากเรียนจบพร้อมเพื่อนๆ ฮ่าๆ
ขอบคุณน้องเติ้งมากๆ ที่เสียสละเวลามาติวให้พี่ พี่จะพยายามทำให้ดีที่สุด~
•ถึงวาว... เพื่อนเลิฟ กูรู้ช่วงนี้มึงอาจจะมีเรื่องไม่สบายใจมารุมเร้า
แต่เรื่องบางเรื่องก็ต้องพักมันไว้บ้างนะเว้ย คนเรามีเหนื่อยงะ
แต่พอมึงหายเหนื่อยแล้วค่อยเดินต่อไป หนทางข้างหน้าอีกไกลวะ
กับเรื่องที่เกิดขึ้นกับมึง กูเป็นได้แค่กำลังใจให้วะ ที่เหลือนั้นมึงต้องต่อสู้ด้วยตัวเอง
เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง อาจต้องใช้เวลานานซักหน่อย
แต่ถ้ามึงไม่ลุกขึ้นยืนซักที มึงก็จะล้มอยู่แบบนั้น สู้ๆนะ กูเอาใจช่วย
•ถึงเธอ...พักนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลย
เธอคงไม่รู้อะ ว่าเราเฝ้ารอที่จะเจอ แต่ไม่มีข้ออ้างไปเจอหน้างะ
และอีกเรื่องที่ทำให้ไม่กล้าไปเจอ เรื่องที่เราได้รับรู้วันนั้น
มันทำให้เรารู้สึกท้อเหลือเกิน
มันทำให้เราได้เข้าใจว่าเราควรเก็บความรู้สึกตัวเองเอาไว้
เรามองเธอจากตรงนี้ เรามีความสุขดี
ไม่ทำให้เธอต้องรู้สึกแย่กับความคิดของเราด้วย
เราเองก็ไม่รู้ตัวหรอกนะ ว่ามีเธออยู่ในใจตอนไหน
เธอแว๊บมาแว๊บไป ไม่อยู่กับร่องรอย แต่ช่วงเวลาหนึ่ง
เราก็ได้รับรู้ความเป็นไปของเธออยู่ตลอดเวลา
มันกลายเป็นความรู้สึกดีๆไปซะแล้ว ฮ่าๆ
•เบื่อๆพวกเกรียนในออดิชั่นจิงๆเว้ย
อย่าให้กุเจอนอกจอนะมึง เอาตีงลูบหน้า สาด
กูไม่เคยไปด่าหรือระรานใครก่อนนะ
มีแต่พวกมึงงะ ดีแต่เห่าไปวันๆ
มาเห่าๆใกล้ๆกูระวังจะเอานันยางยัดปากแมร่ง
01 September turbophue"on trip"เช้านี้แล้วสินะ ที่เราต้องไปทริปกะอาจารย์กับเพื่อนๆ
เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยงะ ไปภูเก็ตนิ
ไปนานพอดูเลย 7 วัน กลับมาพรีเซนท์งานสัมมนาพอดี เอิ้ว
เมื่อวานเป็นอีกวันที่วุ่นวายมากมาย
แก้สัมมนาจนถึงเช้าเลย (ฟังดูดีจัง)
กุนั่งเล่นออดิชั่นอยู่นะจิ หาเงิน เหอะๆ
เช้าเมื่อวาน ไปดักรออาจารย์สมพงษ์ กว่าจะเจอ
แต่ก็นะ คุ้มค่ากับรอคอย พยายามทำให้อาจารย์เห็นความพยายาม
(อาจารย์จะได้เซ็นให้สักที)
เพราะแก้จุดเล็กๆน้อยๆ ไปเป็นสิบรอบเลยอะ แทบอ้วกแตก
..
ยังไม่ได้ทำเพาเวอพ้อยเลย กลับมาทำจะทันมั้ยนิ
ทันอยู่แล้ว พู่ซะอย่าง เอิ้ว
สู้ตายว้อย
.......................................
เนี่ยนะ พอเล่นออดิชั่น เซ็งๆเมเปิ้ลไปเลย ไม่รูทำไม
ทั้งที่รับปากหัวหน้ากิลไว้แล้วว่าจะเวล70สิ้นเดือนนี้
สุดท้าย...ก็ยังเวล68ไม่ขยับไปไหน
อยากเปลี่ยนจ๊อบสามแต่ขี้เกียจแล้วอ่าพี่น้อง
............
Goodbye
เกมออดิชั่น
เกมเมเปิลสตอรี่
สเปซสุดที่รัก
msn
อาหารจานโปรดหลายๆอย่าง
...............
nice to meet you
ชุมพร(เกี่ยวไรวะ) ก็บ้านเกิดอุ๊อะ ต้องผ่าน ฮาๆ
ภาคใต้
ภูเก็ต
ทะเลสุดสวย
และอีกหลายๆอย่างที่ต้องเจอในอีกสองวันข้างหน้า
เอิ้ว
ขอลาพักร้อนก่อนนะคร๊าบ 25 July turbophue" midterm test"พู่เอ้ย
อ่านหนังสือหน่อยเสะ
ทำงี้จะรอดมั้ยเนี่ยวะห๊ะ
จบไปจะมีงานทำมั้ยว๊ะห๊ะ
ขยันหน่อยเสะ
เพื่อแม่ไง
เพื่อแม่ไง
กระตือรือร้นหน่อย
(บอกตัวเอง)
จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าวโว๊ย
บังคับใจให้ได้เสะ
เพื่อทุกคนที่บ้านไง
ทำได้มั๊ยว๊ะ ห๊ะ
คะแนนออกมาจะได้ภูมิใจไง
จะสอบพรุ่งนี้อยู่แล้วนะโว๊ย
กูเกลียดตัวเองโว๊ยยยย
ทำตัวเป็นเด็กอยู่ได้
ขยันหน่อยเสะ
ขยันๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทำได้ม๊ายยยยย
โว๊ย
อยากอ่านหนังสือ
แต่อ่านไม่ได้โว๊ย
ทำเพื่อที่บ้าน
สู้เพื่อที่บ้านไง
ทำเพื่อที่บ้าน
สู้เพื่อที่บ้านไง
คิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังให้มากๆเสะ
เฮ้อออ
02 May turbophue"เรื่องของดวง"เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา ไปดูดวงกับยายมาละ
นั่งสกายแล็ปไปกันสามคน มีพู่ ยายของพู่ และยายสอน(เพื่อนของยาย)
ไปบ้านดอนสังข์ เป็นหมู่บ้านที่ถัดจากบ้านดอนยาง(แถวๆอำเภอของเราน่ะแหละ)
ประมาณ30นาทีมั้งก็ถึงวัดที่จะไปดูดวง
พอไปถึงเราก็กราบไหว้พระพุทธรูปที่อยู่บริเวณนั้นไปก่อน
ซักพัก พระท่านก็เดินมาและเรากับยายๆก็เดินตามเข้ากุฏิไป
เรื่องของเรื่องที่ต้องไปดูดวงเพราะอะไรน่ะเหรอ
ยายบอกเราว่า ยายกับเรานะเกิดปีเดียวกัน(หมายถึงปีกุน)
แล้วตามโหราศาสตร์สมัยก่อน เค้านับอายุกันเร็วมาก
ถ้าจะนับอายุเราก็ใกล้เบญจเพศแล้วประมาณนั้น
บทสรุปก็มาจาก คุณยายทวดดา(ซึ่งเสียไปแล้ว) ท่านบอกว่า เราจะมีเคราะห์ในช่วงนี้
แต่เป็นเคราะห์ที่ยังไม่หนักมาก ถ้าใครเคราะห์หนักมากๆต้องทำการสะเดาะเคราะห์
ด้วยการแต่งแก้(คนเฒ่าคนแก่เค้าพาเรียกกัน)
…
มาถึงเรื่องดวงของเรากัน ฟังแล้วรู้สึกมันตรงๆไงไม่รู้(ไม่ได้โม้นะ)
พระท่านก็ถามวัน เดือน ปีเกิด แล้วก็ขีดๆเขียนๆอยู่พักนึง
แล้วท่านก็พูดขึ้นมาว่า ช่วงอายุ24-25ปีเนี่ย จะป่วยหนักมาก
โดยเฉพาะช่วงอายุ25 จะป่วยหนักแบบที่ไม่เคยมาก่อน
เดือนพ.ค.นี้(หมายถึงช่วงนี้) ให้ระวังเรื่องของมีคม กับการเดินทางด้วยมอไซด์
ช่วงอายุ26 จะมีงานที่มั่นคง งานที่เราทำอ่ะ มันไม่ได้ร่ำรวยฟู่ฟ่า แต่จะมีเงินทองไม่ขาดมือ
ส่วนเรื่องความรัก 555 ขอขำหน่อยเหอะ มันเป็นอะไรที่โดนใจมากมาย
ความรักของเรา ถ้าคบใครจะอยู่กินกันได้ไม่นาน
รักกันแบบร้อนรนแล้วก็จะจากกันไป T_T
เป็นดวงคนที่คนรักตีจาก(พระท่านว่างั้น) ฟังแล้วหดหู่วุ้ย
นอกจากนั้น ท่านบอกว่า ปลายปีนี้ จะมีผู้ชายเข้ามาในชีวิต
จะคบกันนั่นแหละ แต่ก็คงคบกันไม่ได้นานเหมือนเดิม
แถมเป็นคนที่ไม่ค่อยดี อย่าไปจริงจังให้มากเกิน(ท่านว่านะ)
เรื่องความรักแม่นจริงๆ เพราะตั้งแต่เรียนปีหนึ่งจนถึงปีสี่ คบมา4คนแล้ว
โอย ไปฟังแล้วสลดใจนะเรื่องความรักเนี่ย
เราไม่ได้งมงายเรื่องดวง แต่ก็เพื่อความไม่ประมาทในชีวิต
55 ขำโว๊ย ดวงคนรักตีจาก
แล้วสรุปชาตินี้ จะมีใครมั้ยน๊อที่จะมาเดินข้างๆเรา
เอาน่า โลกใบนี้คนตั้งกี่ล้านคน ต้องมีใครซักคนที่เค้าเกิดมาเพื่อเรา
ความรักไม่ต้องตามหา ถึงเวลาคงจะวิ่งมาหาเอง
คราวนี้เอาจริงโว๊ย ขอพักใจสักปีเพื่อลืมคนๆนึง
…
มาถึงบรรยากาศภายในบ้าน
ดูเคร่งเครียดซีเรียสกันซะเหลือเกิน เนื่องจากผลเอนท์โอเนตเอเนต
น้องสาวเราเค้าเอนท์ทรานซ์ปีนี้อ่ะนะ
กำลังหาที่เรียนกันให้วุ่นวายเลย
เช้าวันนี้ก็นั่งลุ้นโควต้าม.อุบล สุดท้ายก็แป็ก
แม่เราเค้าซีเรียสโคดๆเลยอ่ะ(กลัวน้องคะแนนไม่ถึง)
ตอนนี้คงทำได้แค่ภาวนากับใช้คุณไสย์เข้าช่วย
ทุกคนที่บ้านลุ้นกันมากๆ อยากให้น้องเรา(ส้มโอ)มีที่เรียน
เพราะตอนนี้เรา ขวัญ แมน ก็เข้ามหาลัยกันหมดแล้ว
เหลือส้มโอคนเดียวที่เพิ่งจะจบ ม.6
ส้มโอ สู้ๆนะจ๊ะ พี่ๆเอาใจช่วย เข้า ม.ขอนแก่นให้ได้ วู้ๆ
…
สภาพจิตใจของช้านนน
ตอนนี้เริ่มดีขึ้นมาบ้างส่วนหนึ่งแล้ว
ขอบคุณ วาว นา ที่พาไปเล่นเกม ร้องเกะ กิน etcและกำลังใจ
ขอบคุณ บลู ปิ๊ค แจง ขิง แป๋ม อุ๋ย กิฟท์ แอร์ ที่ยังอยู่เคียงข้างกันตลอดเป็นที่ปรึกษาตลอด
แป๋วกุ๊ก นุช ส้ม วิว เขียว เพื่อนๆที่ไปฝึกงานด้วยกัน ที่รับฟังเรื่องของเราโดยตลอด
เพื่อน ๆ มก. เบญจี้ เมย์ ที่โทรมาถามไถ่ ทุกข์สุขอยู่เสมอ ชั้นจะไปเที่ยวบ้านแกให้ได้วะ น้องๆม.บูรพาที่โทรมาให้กำลังใจหลังอกหัก น้องดา น้องแอม น้องตาล
ถ้าไม่มีกำลังใจจากเพื่อนๆ เราอาจจะหัวเราะไม่ได้
เราคงจะนั่งเจ็บกับความรู้สึกเก่าๆเพียงคนเดียว
ถ้าไม่มีเพื่อนๆเราคงไม่ได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจให้มันหายอัดอั้น
ขอบคุณมากมายจริงๆ รักเพื่อนๆทุกคนนะจ๊าา
…
เพลงนี้ให้เธอนะ
"ทัดทาน"
มีเธอเสมออยู่เคียงใจ รับรู้รับฟังที่เป็นไป ยามมีปัญหายังอุ่นใจ
ช่วยกันไข ช่วยเป็นเช่นกำลัง ผ่อนหนักให้เบา
ยังมีรอยยิ้มแต่ใจหมอง เหมือนดังของสำคัญต้องพรากไป
ในใจมันค้างสั่งดึงไว้ เพราะจุดหมายที่ไปนั้นจำเป็น
เกินใจทัดทานยามที่เธอเดินลับตาไป ใจก็หายตามไป
สิ่งมาเยือนคล้ายดังเพื่อนเก่า เข้ามาแทนโดยไม่ได้เชื้อเชิญ
คือความเหงาไม่ตั้งใจ ไม่ตั้งใจ มันทัดทาน
ทุกค่ำคืนฝากกับความมืดไปกอดเธอไว้อย่าให้ร้าวรอน
บอกตะวันที่ทอแสงอ่อน จะร้อนหนาวเย็นห่วงเธอ รักษาตัว
ในใจหวิวๆไม่เคยเป็นทั้งที่เห็นผู้คนก็มากพอ
ในตามีน้ำคลอๆแล้วอยากขอร้องเธอไม่ให้ไป
เกินใจทัดทานยามที่เธอเดินลับตาไป
เคยแง่งอน ผลัดและยอมง้อกันสิ่งเหล่านั้นผูกพันมัดใจ
จากกันไปเพื่อมาพบใหม่
ใจหายเพราะเป็นห่วงเธอรักษาตัว
รักเธอเหมือนเดิมตลอดไป |
|
|
